Just this morning, I received a text message. A friend of mine just died.

He was just in his mid-20's.

He apparently had an attack due to hypertension.

His name is Rodriner. I met him during a Civil Engineering Student's Conference a couple of years ago. His classmates were placed in the same hotel room I was in and so, we got to share a few stories together. He was an over-all friendly guy, and I saw the way he took care of his female classmates. He was like the dad of the group.

Anyway, we met again on the conferences that followed and of course, we treated each other as if we were old friends. During one of the conferences, I brought a cd which contained my favorite disco songs just in case the music wouldn't be dance-worthy during the fellowship night. He thought it was hilarious and even expressed his sympathy for me (in a joking manner) when the fellowship night turned out be a major bore with only dinner and a raffle draw. Our groups ended up satisfying our cravings for dance at a nearby disco and amidst the dance steps and the sweat, we all had a good time.

I didnt know it at first, but he was the president of his student chapter. He was also a nominee to the Most Outstanding Civil Engineering Student award and judging from his personality, I knew he had the makings of a good leader.

We weren't really close but the sadness I feel for his loss is unimaginable. I feel sad for the things that he has yet to do, for his family that never got to see him during his defining moments, and for his friends, classmates, and teachers who have shared small but memorable moments with him. It is hard to lose someone instantly and pain from that loss is more difficult to bear, if not impossible to ease.

This brings me to reflecting on my own life, to the opportunities that I let pass me by, to the words I leave unsaid, to the gestures I fail to acknowledge. Again, as much as a surprise Rodz death was to all of us, we cannot deny that the possibility of our own deaths cannot be predicted.

As Randy Pausch said, "We cannot choose the cards we are dealt, we can only choose how to play them." So I hope we all play our cards well. I pray for Rodz and I hope that his memory lives on in the hearts of the people he touched.

Au revoir Rodz
Automatically translated into French thanks to WorldLingo
Juste ce matin, j'ai reçu un message des textes. Un ami à moi est juste mort.

Il était juste à son milieu des années 20.

Il a apparemment eu une attaque due à l'hypertension.

Son nom est Rodriner. Je l'ai rencontré pendant la conférence d'un étudiant de génie civil deux il y a années. Ses camarades de classe ont été placés dans la même salle d'hôtel que j'étais dedans et ainsi, nous avons obtenu de partager quelques histoires ensemble. Il était un type amical global, et j'ai vu la manière qu'il a pris soin de ses camarades de classe féminins. Il était comme le papa du groupe.

Quoi qu'il en soit, nous nous sommes réunis encore sur les conférences qui ont suivi et naturellement, nous nous sommes traités comme si nous étions de vieux amis. Pendant l'une des conférences, j'ai apporté un Cd qui a contenu mes chansons préférées de disco juste au cas où la musique ne serait pas danser-digne pendant la nuit de camaraderie. Il a pensé qu'il était hilare et a même exprimé sa sympathie pour moi (d'une façon de plaisanterie) quand la nuit de camaraderie avérée soit un alésage important avec seulement le dîner et une aspiration de raffle. Nos groupes ont fini vers le haut de satisfaire nos cravings pour la danse à une disco voisine et parmi les étapes de danse et la sueur, nous avons tout profité d'un agréable moment.

Je ne l'ai pas su au début, mais il était le président de son chapitre d'étudiant. Il était également un dénommé la plus exceptionnelle à récompense d'étudiant de génie civil et d'après sa personnalité, j'ai su qu'il a eu les qualités d'un bon chef.

Nous n'étions pas vraiment étroits mais la tristesse que je me sens pour sa perte est inimaginable. Je me sens triste pour les choses qu'il ait faire encore, pour sa famille qui n'a jamais obtenu de le voir pendant ses moments définissants, et pour ses amis, camarades de classe, et professeurs qui ont partagé de petits mais mémorables moments avec lui. Il est difficile de perdre quelqu'un immédiatement et il est plus difficile soutenir douleur de cette perte, sinon impossible pour soulager.

Ceci m'apporte à réfléchir ma propre vie, aux occasions que je laisse me passer près, aux mots que je laisse inexprimé, aux gestes je ne reconnais pas. Encore, autant qu'une mort de Rodz de surprise était à tous les nous, nous ne pouvons pas nier que la possibilité de nos propres décès ne peut pas être prévue.

En tant que Pausch excité dit, « nous ne pouvons pas choisir les cartes que nous sommes occupés, nous pouvons seulement choisir comment les jouer. » Ainsi je nous espère tout le jeu nos cartes bien. Je prie pour Rodz et j'espère que sa mémoire vit dessus aux coeurs du peuple qu'il a touché.

Adiós Rodz
Automatically translated into Spanish thanks to WorldLingo
Apenas esta mañana, recibí un mensaje del texto. Un amigo el mío acaba de morir.

Él era justo en sus mediados de los años veinte.

Él tenía al parecer un ataque debido a la hipertensión.

Su nombre es Rodriner. Lo satisfice durante la conferencia de un estudiante del genio civil un par hace de años. Colocaron a sus classmates en el mismo cuarto del hotel que estaba adentro y por eso, conseguimos compartir algunas historias juntas. Él era un individuo amistoso total, y vi la manera que él tomó el cuidado de sus classmates femeninos. Él era como el papá del grupo.

De todas formas, satisficimos otra vez en las conferencias que siguieron y por supuesto, nosotros nos tratamos como si fuéramos viejos amigos. Durante una de las conferencias, traje un Cd que contuvo mis canciones preferidas del disco apenas en caso de que la música no sería bailar-digna durante la noche de la beca. Él pensó que era hilarante e incluso que expresó su condolencia para mí (de una manera humorística) cuando la noche de la beca resultada sea un alesaje importante con solamente la cena y un drenaje del raffle. Nuestros grupos terminados encima de satisfacer nuestros cravings para la danza en un disco próximo y en medio de los pasos de danza y del sudor, teníamos todo un buen rato.

No lo sabía al principio, pero él era el presidente de su capítulo del estudiante. Él era también un candidato a la concesión más excepcional del estudiante del genio civil y según su personalidad, sabía que él tenía los makings de un buen líder.

No estábamos realmente cercanos pero la tristeza que me siento para su pérdida es unimaginable. Me siento triste para las cosas que él tiene todavía hacer, para su familia que nunca consiguió verlo durante sus momentos que definían, y para sus amigos, classmates, y profesores que han compartido momentos pequeños pero memorables con él. Es duro perder a alguien inmediatamente y el dolor de esa pérdida es más difícil de llevar, si no imposible facilitar.

Esto me trae al reflejo en mi propia vida, a las oportunidades que dejo para pasarme cerca, a las palabras que dejo unsaid, a los gestos no puedo reconocer. Una vez más tanto como una muerte de Rodz de la sorpresa estaba todos nosotros, no podemos negar que la posibilidad de nuestras propias muertes no puede ser predicha.

Como Randy Pausch dicho, “no podemos elegir las tarjetas que nos reparten, nosotros podemos elegir solamente cómo jugarlas.” Nos espero tan todo el juego nuestras tarjetas bien. Ruego para Rodz y espero que su memoria viva encendido en los corazones de la gente que él tocó.

Arrivederci Rodz
Automatically translated into Italian thanks to WorldLingo
Appena questa mattina, ho ricevuto un messaggio del testo. Un amico di mine è morto appena.

Era giusto nei suoi mid-20.

Ha avuto apparentemente un attacco dovuto ipertensione.

Il suo nome è Rodriner. Lo ho venuto a contatto di durante il congresso dell'allievo di ingegneria civile una coppia degli anni fa. I suoi classmates sono stati disposti nella stessa stanza che dell'hotel ero dentro e così, abbiamo ottenuto ripartire insieme alcune storia. Era un tipo amichevole generale ed ho visto il senso che ha preso la cura dei suoi classmates femminili. Era come il dad del gruppo.

In ogni modo, abbiamo venuto a contatto di ancora sui congressi che sono seguito e naturalmente, noi ci siamo curati come se fossimo amici anziani. Durante l'uno dei congressi, ho portato un Cd che ha contenuto le mie canzoni favorite del disco appena nel caso la musica non fosse ball-degna durante la notte di fellowship. Ha pensato che fosse hilarious e perfino mi esprimesse la sua compassione per (in un modo scherzoso) quando la notte di fellowship risultata è un foro importante con soltanto il pranzo e un tiraggio del raffle. I nostri gruppi si sono conclusi sulla soddisfazione dei nostri cravings per il ballo ad un ad un disco vicino ed in mezzo dei punti di ballo e del sudore, interamente ci siamo divertiti.

Non lo ho conosciuto inizialmente, ma era il presidente del suo capitolo dell'allievo. Era inoltre un nominee al premio dell'allievo più eccezionale di ingegneria civile e giudicando dalla sua personalità, ho saputo che ha avuto i makings di buon capo.

Non eravamo realmente vicini ma la tristezza che ritengo per la sua perdita è unimaginable. Ritengo triste per le cose che ha ancora fare, per la sua famiglia che non ha ottenuto mai vederla durante i suoi momenti di definizione e per i suoi amici, classmates ed insegnanti che hanno ripartito i piccoli ma momenti memorable con lui. È duro perdere immediatamente qualcuno ed il dolore da quella perdita è più difficile da sopportare, se non impossible facilitare.

Ciò lo porta a riflettere sulla mia propria vita, alle occasioni che lascio per passarlo vicino, alle parole che lascio unsaid, ai gestures non riesco a ringraziare. Di nuovo, tanto come una morte di Rodz di sorpresa era a tutti noi, non possiamo negare che la possibilità di nostre proprie morti non può essere prevista.

Come Randy Pausch detto, “non possiamo scegliere le schede che siamo trattati, noi possiamo scegliere soltanto come giocarle.„ Così li spero bene tutto il gioco le nostre schede. Prego per Rodz e spero che la sua memoria viva sopra nei cuori della gente che ha toccato.

Auf Wiedersehen Rodz
Automatically translated into German thanks to WorldLingo
Gerade heute morgen, empfing ich eine Textanzeige. Ein Freund von mir starb gerade.

Er war in seinen Mid-20 gerecht.

Er hatte anscheinend einen Angriff wegen des Bluthochdrucks.

Sein Name ist Rodriner. Ich traf ihn während der Konferenz eines Tiefbau-von Kursteilnehmers ein Paar Jahren vor. Seine Mitschüler wurden in den gleichen Hotelraum gelegt, den ich innen war und so, erhielten wir, einige zusammen zu teilen Geschichten. Er war ein gesamter freundlicher Kerl, und ich sah die Weise, die er um seinen weiblichen Mitschülern kümmerte. Er war wie der Vati der Gruppe.

Sowieso trafen wir wieder auf den Konferenzen, die und selbstverständlich folgten, wir uns behandelten, als ob wir alte Freunde waren. Während ein der Konferenzen, holte ich ein Cd, das meine Lieblingsdiscoliede enthielt, gerade falls die Musik nicht während der Stipendiumnacht tanzen-angemessen sein würde. Er dachte, daß es urkomisch war und sogar seine Sympathie für mich ausdrückte (in einer scherzenden Weise) wenn die ausgefallene Stipendiumnacht eine Hauptausbohrung mit nur Abendessen und einem raffle abgehobenen Betrag ist. Unsere Gruppen, die herauf die Zufriedenheit unserer cravings für Tanz an einer nahe gelegenen Disco und unter den Tanzschritten und dem Schweiß beendet wurden, hatten wir ganz eine gute Zeit.

Ich kannte es nicht anfangs, aber er war der Präsident seines Kursteilnehmerkapitels. Er war auch ein Kandidat zum hervorragendsten Tiefbau-Kursteilnehmerpreis und urteilend von seiner Beschaffenheit, wußte ich, daß er die Voraussetzungen eines guten Führers hatte.

Wir waren nicht wirklich nah, aber die Traurigkeit, die ich für seinen Verlust fühle, ist unimaginable. Ich fühle für die Sachen, daß er, schon zu tun hat, für seine Familie, die nie erhielt, ihn während seiner definierenden Momente zu sehen, und für seine Freunde, Mitschüler und Lehrer traurig, die die kleinen aber denkwürdigen Momente mit ihm geteilt haben. Es ist hart, jemand sofort zu verlieren und die Schmerz von diesem Verlust sind schwieriger zu tragen, wenn nicht unmöglich nachzulassen.

Dieses holt mich zum Mitteilen auf meinem eigenen Leben, zu den Gelegenheiten, daß ich mich vorbei führen lasse, zu den Wörtern, die ich unsaid lasse, an die Gesten ich bestätigen nicht kann. Wieder soviel wie war ein überraschung Rodz Tod zu allen uns, wir kann nicht verweigern, daß die Möglichkeit unserer eigenen Todesfälle nicht vorausgesagt werden kann.

Als Randy gesagtes Pausch, „wir können nicht die Karten wählen, die wir behandelt werden, wir können nur wählen, wie man spielt sie.“ So hoffe ich uns alles Spiel unsere Karten gut. Ich bete für Rodz und ich hoffe, daß sein Gedächtnis an in den Herzen der Leute lebt, die er sich berührte.

Adeus Rodz
Automatically translated into Portuguese thanks to WorldLingo
Apenas esta manhã, eu recebi uma mensagem do texto. Um amigo de meus morreu apenas.

Era justo em seus mid-20.

Teve aparentemente um ataque devido ao hypertension.

Seu nome é Rodriner. Eu encontrei-me com o durante a conferência de um estudante da engenharia civil um par dos anos há. Seus classmates foram colocados no mesmo quarto que do hotel eu estava dentro e assim, nós começamos compartilhar junto de algumas histórias. Era um guy amigável total, e eu vi a maneira que tomou cuidado de seus classmates fêmeas. Era como o dad do grupo.

Em todo o caso, nós encontramo-nos com outra vez nas conferências que seguiram e naturalmente, nós tratamo-nos como se nós éramos amigos velhos. Durante uma das conferências, eu trouxe um Cd que contivesse minhas canções favoritas do disco apenas caso que a música não seria danç-digna durante a noite do fellowship. Pensou que era hilarious e expressava mesmo seu sympathy para mim (em uma maneira gracejando) quando a noite do fellowship girada para fora fosse um furo principal com somente jantar e uma tração do raffle. Nossos grupos terminados acima de satisfer a nossos cravings para a dança em um disco próximo e entre as etapas de dança e o suor, nós tivemos toda uma estadia boa.

Eu não o soube no início, mas era o presidente de seu capítulo do estudante. Era também um nominee à concessão a mais proeminente do estudante da engenharia civil e julgando de sua personalidade, eu soube que teve os makings de um líder bom.

Nós não éramos realmente próximos mas o sadness que eu sinto para sua perda é unimaginable. Eu sinto sad para as coisas que tem para fazer ainda, para sua família que nunca começou o ver durante seus momentos definindo, e para seus amigos, classmates, e professores que compartilharam de momentos pequenos mas memorable com ele. É duro perder imediatamente alguém e a dor dessa perda é mais difícil de carregar, se nao impossível facilitar.

Isto traz-me a refletir em minha própria vida, às oportunidades que eu deixo para me passar perto, às palavras que eu deixo unsaid, aos gestos eu não reconheço. Outra vez, tanto quanto uma morte de Rodz da surpresa era a todos nós, nós não podemos negar que a possibilidade de nossas próprias mortes não pode ser predita.

Como Randy Pausch dito, “nós não podemos escolher os cartões que nós somos negociados, nós podemos somente escolher como jogá-los.” Assim eu espero-nos todo o jogo nossos cartões bem. Eu pray para Rodz e eu espero que sua memória viva sobre nos corações dos povos que tocou.

Goodbye Rodz
Automatically translated into Swedish thanks to WorldLingo
Precis i morse, mottog jag ett textmeddelande. En vän av min som dös precis.

Han var rättvis i hans mid-20.

Han hade som synes en högt blodtryck för attack tack vare.

Hans känt är Rodriner. Jag mötte honom under en väg-och vattenbyggnaddeltagares konferens en koppla ihop av år sedan. Hans klasskompisar förlades i det samma hotellrummet som jag var in, och så, fick vi dela några berättelser tillsammans. Han var en samlad vänlig grabb, och jag sågar långt honom tillvaratog hans kvinnliga klasskompisar. Han var lik farsan av gruppen.

På något sätt mötte vi igen på konferenserna, som följde och naturligtvis, oss behandlade varje annan som, om vi var gammal vän. Under en av konferenserna kom med jag en cd som innehöll min favorit- diskosongs precis i fall att musiken som skulle för att inte vara dansa-värdig under gemenskapnatten. Han tänkte att det var uppsluppet och uttryckte även hans sympati för mig (i ett skämtandesätt) då gemenskapnatten vände är ut en ha som huvudämnetråkmåns med endast matställe och en raffleattraktion. Våra grupper avslutade upp att tillfredsställa våra begär för dans på ett närliggande disko, och amidst dansen kliver, och svetten, hade vi all en bra tid.

Jag visste inte det först, men han var presidenten av hans deltagarekapitel. Han var också en kandidat till den mest utstående väg-och vattenbyggnaddeltagareutmärkelsen, och bedöma från hans personlighet, visste jag att han hade danandena av en bra ledare.

Vi var inte egentligen slutet, men känselförnimmelsen för sorgsenhet I för hans förlust är unimaginable. Känselförnimmelse som I är ledsen för saker, som han har ännu att göra, för hans familj, som fick aldrig se honom under hans definierande ögonblick och för hans vänner, klasskompisar och lärare som har delat lilla men minnesvärda ögonblick med honom. Det är hårt att förlora någon ögonblickligen, och att smärta från den förlust är svårare att uthärda, om inte omöjligt att lindra.

Detta kommer med mig till att reflektera på mitt egna liv, till tillfällena, att jag låter för att passera mig by, till uttrycker mig lämnar osagt, till gesterna som jag missar för att bekräfta. Igen så mycket, som en överrrakningRodz död var till allihop, kan inte vi förneka att möjligheten av våra egna dödar kan inte förutsägas.

Som sagda kåta Pausch, ”kan inte vi välja korten som vi handlas, oss kan endast välja hur man leker dem.”, Så hoppas jag oss all lek våra kort väl. Jag ber för Rodz, och jag hoppas att hans minne bor på i hjärtorna av folket honom som är berörd.

Goodbye Rodz
Automatically translated into Russian thanks to WorldLingo
Как раз это утро, я получил сообщение текста. Друг моих как раз умер.

Он был справедлив в его mid-20.

Он явно имел нападение из-за гипертензии.

Его именем будет Rodriner. Я встречал его во время конференции студента гражданской инженерии пара лет тому назад. Его одноклассники были помещены в такой же комнате гостиницы, котор я был внутри и так, мы получили, что поделили немного рассказов совместно. Он был общей содружественной вантой, и я увидел дорогу, котор он позаботился о его женские одноклассники. Он был как папа группы.

В лубом случае, мы встречали снова на конференциях которые последовали за и of course, мы обработали если мы были старыми друзьями. Во время одного из конференций, я принес cd который содержал мои любимейшие песни disco как раз в случае если нот не было бы танцевать-достойно во время ночи fellowship. Он думал он было острокомедийн и даже выражало его сочувствие для меня (в шутя образе) когда turn out ночой fellowship был главный bore с только обедом и притяжкой raffle. Наши группы закончились вверх по удовлетворять наши cravings для танцульки на близрасположенном disco и между шагами танцульки и sweat, мы совсем имели хорошее время.

Я не знал его во-первых, но он был президентом его главы студента. Он был также nominee к самому выдающему пожалованию студента гражданской инженерии и judging from его личность, я знал он имело makings хорошего руководителя.

Мы не были реально близки но тоскливость, котор я чувствую для его потери unimaginable. Я чувствую унылым для вещей что он имеет пока сделать, для его семьи которая никогда не получали, что увидела его во время его определяя моментов, и для его друзей, одноклассников, и учителей которые делили малые но памятные моменты с им. Трудно потерять кто-то немедленно и боль от той потери трудне для того чтобы принести, if not невозможно для того чтобы облегчиться.

Это приносит меня к отражать на моей собственной жизни, к возможностям что я препятствую для того чтобы пройти меня мимо, к словам, котор я оставляю unsaid, к жестам я не сумею подтвердить. Опять, как много по мере того как смерть Rodz сярприза была к all of us, мы не можем отказать что возможность наших собственных смертей нельзя предсказать.

Как Рэнди сказанное Pausch, «мы не можем выбрать карточки, котор мы общаны, мы можем только выбрать как сыграть их.» Так я надеюсь мы вся игра наши карточки наилучшим образом. Я молю для Rodz и я надеюсь что его память живет дальше в сердцах людей, котор он коснулся.

Vaarwel Rodz
Automatically translated into Dutch thanks to WorldLingo
Enkel vanochtend, ontving ik een tekstbericht. Een vriend van mijn stierf enkel.

Hij was enkel in zijn medio-jaren '20.

Hij had blijkbaar een aanval toe te schrijven aan hypertensie.

Zijn naam is Rodriner. Ik ontmoette hem tijdens de Conferentie van een Van de Burgerlijke bouwkunde Student een paar jaren geleden. Zijn klasgenoten werden geplaatst in de zelfde hotelruimte ik binnen was en zo, kregen wij om een paar verhalen samen te delen. Hij was een algemene vriendschappelijke kerel, en ik zag de manier hij zijn vrouwelijke klasgenoten behandelde. Hij was als de papa van de groep.

In elk geval, kwamen wij opnieuw op de conferenties samen die en natuurlijk volgden, behandelden wij elkaar alsof wij oude vrienden waren. Tijdens één van de conferenties, bracht ik een CD die mijn favoriete discoliederen bevatte enkel voor het geval dat de muziek niet tijdens de beursnacht dans-waardig zou zijn. Hij dacht het hilarious was en zelfs zijn sympathie voor me (op een het gekscheren manier) uitdrukte wanneer de gebleken beursnacht een majoor droeg met slechts diner is en raffle trekt. Onze groepen beëindigden omhoog bevredigend onze het hunkeren naar voor dans bij een nabijgelegen disco en in het midden van de dansstappen en het zweet, hadden wij allen een goede tijd.

Ik kende het niet eerst, maar hij was de voorzitter van zijn studentenhoofdstuk. Hij was ook een benoemde aan de Opmerkelijkste toekenning van de Student van de Burgerlijke bouwkunde en oordelend van zijn persoonlijkheid, wist ik hij het maken van een goede leider had.

Wij waren niet werkelijk dicht maar de droefheid die ik voor zijn verlies unimaginable is heb gevonden. Ik voel droevig voor de dingen die hij heeft nog te doen om, voor zijn familie die nooit werd om hem tijdens zijn het bepalen ogenblikken te zien, en voor zijn vrienden, klasgenoten, en leraren die kleine maar gedenkwaardige ogenblikken met hem hebben gedeeld. Het is moeilijk om iemand onmiddellijk te verliezen en de pijn van dat verlies is moeilijker te dragen, als niet onmogelijk te verlichten.

Dit brengt me aan het overdenken mijn eigen leven, aan de kansen ik me waarliet overgaan door, aan de woorden die ik, aan de gebaren unsaid heb verlaten die ik geslaagd n= om te erkennen. Opnieuw, zo veel aangezien een dood van verrassingsRodz aan wij allemaal was, kunnen wij ontkennen niet dat de mogelijkheid van onze eigen sterfgevallen niet kan worden voorspeld.

Als Wellustige bovengenoemde Pausch, „wij kunnen de kaarten kiezen niet wij worden behandeld, kunnen wij slechts verkiezen hoe te om hen te spelen.“ Zo hoop ik wij allen onze kaarten goed spelen. Ik bid voor Rodz en ik hoop dat zijn geheugen in de harten van de mensen leeft die hij heeft geraakt.

وداعا [رودز]
Automatically translated into Arabic thanks to WorldLingo
فقط هذا صباح, استلم أنا نص رسالة. مات [فريند وف مين] فقط.

هو كان صحيحة في [ميد-20] ه.

هو ظاهريّا تلقّى هجوم واجبة إلى ارتفاع ضغط.

اسمه [رودرينر]. أنا التقيته أثناء [سفيل نجنيرينغ] طالبة مؤتمر زوج السنون [أغو]. وضعت رفيق دراسته كان في ال نفسه فندق غرفة أنا كنت داخل [أند س,] نحن حصلنا أن يشارك [ا فو] قصص معا. هو كان شدادة [أفر-لّ] ودّيّة, ورأى أنا الطريق هو أخذ عناية من رفيق دراسته أنثويّة. هو كان مثل الأب من المجموعة.

مهما كان, التقى نحن ثانية على المؤتمرات أنّ تبع و [أف كورس], نحن عامل بعضهم بعضا [أس يف] نحن كنّا صديقات قديمة. أثناء واحدة من المؤتمرات, أحضر أنا قرص كنيز أيّ احتوى ي مفضّلة ديسكو أغنيات فقط [إين كس] اللون موسيقى لم [ب] [دنس-وورثي] أثناء الزمالة ليلة. هو فكّر كان هو مرحة وحتّى عبّر عن تعاطفه ل ي (في يداعب طريقة) عندما الزمالة ليلة [تثرن ووت] تجويف كبريات مع فقط عشاء ويانصيب حالة سحب. مجموعتنا ينهى فوق يرضي رغبت ملحةنا لرقص في ديسكو قريبة وفي ال [دنس ستبس] والعرق, تلقّى نحن جميعا وقت جيّدة.

أنا لم أعرف هو أوّلا, غير أنّ كان هو الرئيس من ه طالبة فصل. هو كان أيضا معينة إلى البارزة [سفيل نجنيرينغ] طالبة مكافأة أكثر و [جودجنغ فروم] شخصيته, عرف أنا هو تلقّى الصنع من زعيمة جيّدة.

نحن [ب] لم حقّا قريبة غير أنّ الحزن أنا أشعر لخسارته [أونيمجنبل]. أنا أشعر حزينة للأشياء أنّ يتلقّى هو بعد أن يتمّ, لأسرته أنّ أبدا حصل أن يرىه أثناء ه يعيّن أعزام, ول ه صديقات, رفيق دراسة, ومعلمات الذي قد شارك صغيرة غير أنّ أعزام بارزة مع ه. هو يستعصي أن يخسر أحد ما حالا وألم من أنّ خسارة أكثر يصعب أن يحمل, [إيف نوت] مستحيلة أن يهدأ.

هذا يحضرني إلى يعكس على ي خاصّة حياة, إلى الفرص أنّ يترك أنا مررتني جانبا, إلى الكلمة أنا أترك [أونسيد], إلى الإشارات أنا أفشل أن يعترف. ثانية, مثل كثير بما أنّ مفاجأة [رودز] كان موت إلى كلّ من نا, نحن يستطيع لا ينكر أنّ الإمكانية من نا خاصّة موت يستطيع لا يكون تنبّأت.

ك [رندي] [بوسكه] يقال, "نحن يستطيع لا يختار البطاقات نحن يكون عالجت, نحن يستطيع فقط اخترت كيف أن يلعبهم." هكذا يأمل أنا نحن كلّ لعبة بطاقاتنا جيّدا. أنا أصلّي ل [رودز] ويأمل أنا أنّ ذاكرته يعيش فوق في القلوب من الالناس هو لمس.